بی گمان پای چپرهاشان جا پای خداست.

ماهتاب آنجا،می کند روشن پهنای کلام.

بی گمان در ده بالا دست،چینه ها کوتاه است.

مردمش می دانند ، که شقایق چه گلی است.

بی گمان آنجا آبی ، آبی است.

غنچه ای می شکفد ، اهل ده با خبرند.

چه دهی باید باشد!

کوچه باغش پر موسیقی باد!

عکس : خودم

مکان: روستای یال رود.و سط ارتفاعات البرز.

شعر:سهراب

پیوست:روزی طبیبان را از سر بالینت جواب خواهند کرد و در وجود تو به جستجوی آخرین کلام خواهند آمد......(بار دیگر شهری که دوست می داشتم).....نادر ابراهیمی هم رفت.این لینک رو بخونید٬ از کتاب چهل نامه ی کوتاه به همسرم.(لینک از وبلاگ شازده کو چولو)

http://na1223.persianblog.ir/page/nader-ebrahimi

نوشته شده در یکشنبه ۱٩ خرداد ۱۳۸٧ساعت ٧:٥۸ ‎ب.ظ توسط زهره نظرات () |